Het Leven vieren...

Dat is wat er door me heen stroomde tijdens de laatste weekend-intensive in Watervliet. Voor het eerst in jaren zijn we uitsluitend met vrouwen. Prachtige vrouwen in alle leeftijden en van verschillend pluimage. In een vreugdevolle intensiteit vieren we het leven en we keren verlicht en getransformeerd huiswaarts. En ondanks mijn besluit weet ik dat dit toch echt mijn ding is – dat mensen bezielen mijn ware passie is...

De wereld staat aan de vooravond van een nieuw begin
De huidige kredietcrisis is een geweldige mogelijkheid om orde op zaken te stellen. Om te onderzoeken en los te laten wat niet langer bij ons past – zodat nieuwe impulsen de gelegenheid krijgen om te ontvouwen. Het wordt tijd om onze blik naar binnen te richten. Een voorwaarde voor een dergelijke grootse verandering is vertrouwen. Obama is natuurlijk een geweldig voorbeeld van een dergelijk vertrouwen. Hoe dan ook, het beleid van Bush heeft de weg vrijgemaakt voor een nieuwe visie. Duurzaamheid is wat nu aandacht gaat vragen. Kortom, onze wegwerpmaatschappij komt op de helling. Jammer dat angst tot nu toe de overhand neemt en er naarstig wordt gezocht naar oplossingen om bestaande systemen in stand te houden. Ook al weten we allemaal dat het niet langer klopt, het biedt de schijn van veiligheid. Helaas, dat is verleden tijd. We hebben te lang onze welvaart gebouwd op de ruggen van anderen. Nu zijn zij aan de beurt. Nu mogen zij aan den lijve gaan ervaren wat het is om eeuwenoude normen en waarden in te wisselen voor vergankelijkheid en vluchtigheid. En pas als ook zij tot aan op bodem zijn gegaan, zullen ook zij ongetwijfeld gaan ontdekken het kind met het badwater te hebben weggegooid. En zo volgt de ene beweging heel natuurlijk op de andere. De natuur zoekt voortdurend naar harmonie, naar evenwicht tussen beide polen. Het kan nu eenmaal niet anders dat we uitsluitend wijs worden door ervaring. Kennis alleen is niet genoeg. We moeten het eerst aan den lijve ervaren voordat we langzaam maar zeker rijp worden voor de overgang…

We staan aan de vooravond van een nieuw begin
Vanuit een diep weten is het mijn intentie om het komende jaar de tijd te nemen voor meZelf. Tijd om mezelf te bezinnen, om mezelf te verinnerlijken: binnen en buitenwereld in harmonie te laten zijn. Kortom, de kunstenaar in mezelf heb ik een tikkie verwaarloosd.

Een ontroerende reactie
Lieve Yasmin,
Ik hoop echt dat je niet stopt met ALLES. Alles is zo veel...
Het gaat niet om de verkoop van jouw boeken. Het gaat om het aanraken van mensen zoals je mij hebt geraakt.
Je hebt mij laten zien, in hoe je Bent en wat je doet en zegt, wie ik Ben. In jou zag ik wie ik daadwerkelijk Ben en weer wilde worden. Ik dank je daarvoor.
Mijn hele wezen heeft zich altijd verzet in het volgen en aanvaarden van Meesters (zeker diegene die nog op aarde rondlopen). Jou zie ik een aanvaard ik als een Meester.
Door jou aanraking kan ik weer anderen gaan aanraken en zo raak je steeds meer mensen aan.
Is het niet prachtig? Is het niet om heeeel stil van te worden?
M.T.

Evenwicht
En natuurlijk kan ik niet stoppen met alles. Je kunt een rivier nu eenmaal niet beletten om naar de zee te stromen. Je kunt je passie niet niet leven. Kortom, ik kan niet stoppen met te zijn die ik Ben. En vanuit dat zijn zal ik aanraken, zal ik uitstromen naar anderen. Dat kan nu eenmaal niet anders, dat is mijn bestemming. Dat betekent wel dat ik steeds opnieuw een evenwicht dien te zoeken tussen de buitenwereld en mijn binnenwereld. De laatste jaren is er veel energie gegaan naar praktische en organisatorische dingen. Dat kon, na mijn scheiding met mijn maatje Giri, even niet anders. Maar de voorwaarden zijn vervult en de tijd is nu rijp om naar binnen te keren: tijd voor introspectie.
Ook weet ik allang dat een aantal vormen voor mij niet langer voldoet bij – laten we het even voor het gemak - de nieuwe tijd noemen. Kortom een aantal dingen mogen veranderen en dat kan alleen door de touwtjes uit handen te geven zodat anderen de scepter over kunnen nemen.

Gouden talenten
Voor de buitenwereld lijkt het alsof ik ben geboren met gouden talenten en alles me heel gemakkelijk afgaat. Ik kan je zeggen dat dit allerminst waar is en dat ik door diepe dalen van eenzaamheid ben gegaan om te zijn die ik Ben en te doen wat ik te doen heb. We zien helaas maar al te graag wat we willen zien en creëren ons eigen beeld van de werkelijkheid en koesteren onze angst, onze overtuiging, dat dit waarheid is. Voorheen kon ik jaloers zijn op mensen met een allround opleiding, een flitsende carrière, een rijke en geborgen afkomst en noem zo maar op. Nu weet ik dat er achter elke buitenkant een verscholen binnenkant verborgen is. En ik wil niet langer met iemand ruilen, ook al is het af en toe een eenzaam pad om een voortrekkersrol te vervullen. Ik ben immers op de eerste plaats mens en heb evengoed behoefte aan warmte en ondersteuning als ieder ander.

Dankbaar
Hoe dan ook, ik ben eindeloos dankbaar voor alles wat ik mag ervaren, elke dag opnieuw. Dankbaar voor mijn relatie met Giri, een relatie die, nu hij een prachtig monnik is geworden, minder tastbaar lijkt dan voorheen, maar meer dan ooit gebaseerd is op liefde en totale vrijheid. Dankbaar voor de ontelbare ontroerende ontmoetingen met jou – met jullie. Wil ik echter mijn stroom van goddelijke creatie niet blokkeren, dan moet ik regelmatig de tijd nemen om naar binnen te keren.
Door de huidige vorm los te laten ontstaat nieuwe ruimte om te creëren, ruimte om weet ik wat te doen. Ruimte om gewoon te zijn en vanuit dat zijn nieuwe dingen te laten ontvouwen…

Kleinschalig
Nee, ik stop natuurlijk niet met alles. Dat zou gewoon niet mogelijk zijn. Ik stop voorlopig met mijn optredens in de buitenwereld: met het geven van lezingen en het staan op beursen.
Het gevolg zou wel eens kunnen zijn dat er meer gaat gebeuren in mijn binnenwereld – lees: eigen huiskamer. Het zou kunnen zijn dat er meer individuele ontmoetingen plaats vinden. Kleinschalige gebeurtenissen in eigen huiskamer. Dat kan in elke denkbare vorm. Personal coaching, readingen, verhalen vertellen, muziek maken, workshopjes, kortom alles is mogelijk.

Er komt ongetwijfeld ruimte voor nieuwe, meer persoonlijke, vriendschappen. Vrienden en vriendinnen om samen naar het theater te gaan. Samen koken, wandelen, schilderen, lachen en elkaar waarachtige verhalen te vertellen. Oorspronkelijk zijn.

Wouw, ik voel me als een nieuwgeboren kind en ik laat me verrassen. Ik laat de dingen naar me toe stromen en ga met open armen ontvangen. En bovenal ga ik genieten van het ALL-een zijn in samen ZIJN. Dus wie weet gaan we elkaar ont-moeten op een andere manier. Mocht je daar ideeën over hebben dan hoor ik dat graag…

Ik wens jou
En bovenal wens ik jou en mezelf hele fijne feestdagen waarin we onszelf verbinden met alle levende wezens, zonder uitzondering. Feestdagen waarin we even stil durven te staan bij onze bevoorrechte positie en de wereld durven te omarmen in mededogen.

Ik wens je een leven van overvloed – en ik denk niet bij voorbaat aan materiële dingen. Ik denk aan kwaliteit, aan de verbinding met de Bron die vanuit een goddelijke intelligentie alles voor ons in petto heeft wat we nodig hebben op dat moment. Daar hoeven we niets voor te doen. We hoeven alleen maar te zijn en ons vol verwondering te openen voor het mysterie dat Leven heet…

Van Hart tot HART,
Yasmin

Klein Curacao

Wat blijft:

• Yasmin blijft gewoon Yasmin…
• Haar schilderijen en beelden zijn bij haar thuis - heb je interesse stuur dan een mail.
• Haar boeken – een ware bron van inspiratie – blijven. Wil je die bron ondersteunen vraag er haar in jouw favoriete boekwinkel – de enige manier om ze tegenwoordig in de winkel te krijgen.
• De website blijft – en af en toe zal er een Nieuwsbrief verschijnen.
• En schroom niet om haar te benaderen als je het gevoel hebt dat je haar moet benaderen. En mocht je met haar boeken op beursen willen staan of op andere manieren haar werk willen ondersteunen – weet dan dat je van HARTE welkom bent.

vorige nieuwsbrief